W Norwegii obszar badań obejmował 18 pól zlokalizowanych w pięciu różnych lokalizacjach, reprezentujących zróżnicowane warunki klimatyczne i glebowe charakterystyczne dla tego kraju. Badania koncentrowały się na monitorowaniu użytków zielonych w regionach o wilgotnym klimacie i niskich temperaturach, typowych dla Norwegii, co pozwoliło na monitorowanie pokrywy śnieżnej, topnienia śniegu, początku sezonu wegetacyjnego oraz wzrostu trawy. Dane te odegrały kluczową rolę w kalibracji modeli biomasy oraz w ocenie ryzyka związanego z mrozami i innymi czynnikami środowiskowymi.
