W nowym artykule poświęconym wykorzystaniu danych satelitarnych w monitoringu roślinności podkreślono kluczową rolę obserwacji Ziemi rozwijanych od lat 70., zapoczątkowanych m.in. przez wprowadzenie wskaźnika NDVI. Pomimo dynamicznego rozwoju technologii satelitarnych, niezbędnym elementem badań pozostaje walidacja danych z wykorzystaniem pomiarów terenowych, szczególnie w ekosystemach takich jak użytki zielone i obszary podmokłe, które odgrywają istotną rolę w bilansie CO₂ oraz jakości wód.
W ramach projektu GrasSAT przeprowadzono szczegółowe pomiary terenowe w Polsce oraz Norwegii, obejmujące m.in. wskaźnik powierzchni liści LAI, wilgotność gleby oraz biomasę. Artykuł koncentruje się na wynikach uzyskanych w Polsce, wskazując na znaczenie lokalnych uwarunkowań środowiskowych w analizach zgodności danych satelitarnych i naziemnych. W badaniach zastosowano różne metody poboru prób, takie jak transekty liniowe i powierzchnie próbne, a ich celem było zwiększenie spójności modeli roślinności opartych na danych satelitarnych i pomiarach in situ.
Publikacja jest dostępna pod adresem https://doi.org/10.2478/mgrsd-2025-0016
